970. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا وَنَحْنُ غَادِيَانِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَاتٍ عَنِ التَّلْبِيَةِ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ يُلَبِّي الْمُلَبِّي لاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ، وَيُكَبِّرُ الْمُكَبِّرُ فَلاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ.
Ebû Nuaym bize tahdis etti, dedi ki: Mâlik b. Enes bize tahdis etti, dedi ki: Muhammed b. Ebî Bekir es-Sekafî bana tahdis etti, dedi ki: Mina’dan Arafat’a giderken Enes’e telbiye hakkında: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikteyken ne/nasıl yapardınız?” diye sordum. [Enes]: “Telbiye getiren telbiye getirirdi, ona inkâr edilmezdi [karşı çıkılmazdı]; tekbir getiren tekbir getirirdi, ona da inkâr edilmezdi” dedi.