987. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا جَارِيَتَانِ فِي أَيَّامِ مِنًى تُدَفِّفَانِ وَتَضْرِبَانِ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُتَغَشٍّ بِثَوْبِهِ، فَانْتَهَرَهُمَا أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ وَجْهِهِ فَقَالَ " دَعْهُمَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَإِنَّهَا أَيَّامُ عِيدٍ ". وَتِلْكَ الأَيَّامُ أَيَّامُ مِنًى. وَقَالَتْ عَائِشَةُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَسْتُرُنِي، وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْحَبَشَةِ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فِي الْمَسْجِدِ، فَزَجَرَهُمْ عُمَرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُمْ، أَمْنًا بَنِي أَرْفِدَةَ ". يَعْنِي مِنَ الأَمْنِ.
Yahya b. Bükeyr bize tahdis etti, dedi ki: Leys bize tahdis etti; Ukayl’den, o İbn Şihâb’dan, o Urve’den, o Âişe’den [naklen] ki: Mina günlerinde Ebû Bekir [r.a.] yanına girdi. Yanında def çalan ve [ezgi] söyleyen iki cariye vardı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ise elbisesiyle [başına kadar] örtünmüştü. Ebû Bekir o ikisini azarladı. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yüzünü [örtüsünden] açtı ve: “Onları bırak ey Ebû Bekir! Çünkü bunlar bayram günleridir” buyurdu. —O günler, Mina günleri [teşrik tekbirleri günleri] idi.— Yine Âişe dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i beni [arkasında] perdelerken/saklarken gördüm; ben de mescitte oynayan Habeşlilere bakıyordum. Ömer onları azarladı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Onları bırakın. Güven [ve rahat] içinde [oynayın] ey Erfide oğulları!” buyurdu. —[Ravi dedi ki: Amnan kelimesi], emniyet [güven] manasındadır.—