1006. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ أَنْجِ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ، اللَّهُمَّ أَنْجِ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ، اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ ". وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا، وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ". قَالَ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ هَذَا كُلُّهُ فِي الصُّبْحِ.
Kuteybe bize tahdis etti, [o da] Mugîre b. Abdurrahman’dan, o Ebû’z-Zinâd’dan, o A’rec’den, o Ebû Hüreyre’den [naklen] ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, [namazın] son rekatında başını [rükûdan] kaldırdığında şöyle derdi: “Allah’ım! Ayyaş b. Ebî Rebîa’yı kurtar. Allah’ım! Seleme b. Hişâm’yı kurtar. Allah’ım! Velîd b. Velîd’i kurtar. Allah’ım! Müminlerden müstaz’afları (zayıf düşürülenleri) kurtar. Allah’ım! Mudar [kabilesi] üzerindeki tazyikini (şiddetini) artır. Allah’ım! Onların üzerine [kıtlığı], Yusuf’un [zamanındaki] kıtlık yılları gibi yap.” Ayrıca Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: “Gıfâr [kabilesi] —Allah onu mağfiret etsin—; Eslem [kabilesi] —Allah ona selamet versin—” buyurdu. İbn Ebî’z-Zinâd babasından [naklen] dedi ki: “Bunların tamamı sabah [namazın]daydı.”