1010. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ كَانَ إِذَا قَحَطُوا اسْتَسْقَى بِالْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا. قَالَ فَيُسْقَوْنَ.
Hasan b. Muhammed bize tahdis etti, dedi ki: Muhammed b. Abdullah el-Ensârî bize tahdis etti, dedi ki: Babam Abdullah b. el-Müsennâ bana tahdis etti; Sümâme b. Abdullah b. Enes’den, o Enes’ten [naklen] ki: Ömer b. el-Hattâb [r.a.], [insanlar] kıtlık çektiklerinde Abbâs b. Abdülmuttalib ile istiskâ (yağmur duası) yapardı ve şöyle derdi: “Allah’ım! Şüphesiz biz [eskiden] sana Nebimiz ile tevessül (aracılık) ederken sen bize yağmur verirdin. [Şimdi ise] sana Nebimizin amcası ile tevessül ediyoruz; bize yağmur ver.” [Enes] dedi ki: “[Bunun üzerine] onlara yağmur verilirdi.”