1031. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ، وَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ.
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti, [o da] Yahya ve İbn Ebî Adî’den; onlar Saîd’den, o Katâde’den, o Enes b. Mâlik’den [naklen] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem —yağmur duası hariç— hiçbir duasında ellerini [bu kadar yüksek] kaldırmazdı; o [yağmur duasında], koltuk altlarının beyazlığı görününceye kadar [ellerini] kaldırırdı.