1074. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، وَمُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالاَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَرَأَ {إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} فَسَجَدَ بِهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، أَلَمْ أَرَكَ تَسْجُدُ قَالَ لَوْ لَمْ أَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ لَمْ أَسْجُدْ.
Müslim ve Muâz b. Fedâle [şöyle] dediler: Hişâm bize haber verdi; Yahya’dan, o Ebû Seleme’den [naklen] dedi ki: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’ı “İze’s-semâu’nşakkat...” (al-Inshiqaq) suresini okurken gördüm; orada secde etti. Ben: “Ey Ebû Hüreyre! Senin [namaz dışında/burada] secde ettiğini görmüyor muydum [bu secde de neyin nesi]?” dedim. [Ebû Hüreyre]: “Eğer Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in orada secde ettiğini görmeseydim, ben de secde etmezdim” dedi.