1075. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ فِيهَا السَّجْدَةُ، فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ، حَتَّى مَا يَجِدُ أَحَدُنَا مَوْضِعَ جَبْهَتِهِ.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Yahya bize tahdis etti; Ubeydullah’tan, o şöyle dedi: Nâfi’ bana tahdis etti; İbn Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklen] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem içinde secde ayeti bulunan bir sureyi bize okurdu; o secde ederdi, biz de [onunla birlikte] secde ederdik. Öyle ki bazen birimiz alnını koyacak yer bulamazdı.