1102. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عِيسَى بْنِ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ لاَ يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى رَكْعَتَيْنِ، وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَذَلِكَ ـ رضى الله عنهم.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Yahya bize tahdis etti; Îsâ b. Hafs b. Âsım’dan, o şöyle dedi: Babam bana tahdis etti; İbn Ömer [b. el-Hattâb]’ın şöyle dediğini işitmiş: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile arkadaşlık (yol arkadaşlığı) yaptım; yolculukta [hiçbir zaman namazı] iki rekattan fazla kıldırmazdı. Ebû Bakir, Ömer ve Osman radıyallâhu anhum da böyle yaparlardı.