1135. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً، فَلَمْ يَزَلْ قَائِمًا حَتَّى هَمَمْتُ بِأَمْرِ سَوْءٍ. قُلْنَا وَمَا هَمَمْتَ قَالَ هَمَمْتَ أَنْ أَقْعُدَ وَأَذَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
Süleyman b. Harb bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; A’meş’ten, o Ebû Vâil’den, o da Abdullah [b. Mes’ûd] radıyallâhu anh’tan [naklen] dedi ki: Bir gece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte namaz kıldım; kıyamda durmaya devam etti, öyle ki kötü bir şeyi (emrin sev’in) yapmaya niyetlendim. “Neye niyetlendin?” diye sorduk. “Oturup Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i [kıyamda] bırakmaya niyetlendim” dedi.