1202. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نَقُولُ التَّحِيَّةُ فِي الصَّلاَةِ وَنُسَمِّي، وَيُسَلِّمُ بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ، فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِنَّكُمْ إِذَا فَعَلْتُمْ ذَلِكَ فَقَدْ سَلَّمْتُمْ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ ".
Amr b. Îsâ bize tahdis etti, dedi ki: Ebû Abdüssamed Abdülazîz b. Abdüssamed bize tahdis etti, dedi ki: Husayn b. Abdurrahman bize tahdis etti; Ebû Vâil’den, o da Abdullah b. Mes’ûd radıyallâhu anh’dan [naklen] şöyle dedi: Bizler namazdayken [birilerine atıfta bulunarak] ‘Tahiyye [olsun]’ der, isimler zikrederdik ve birbirimize selam verirdik. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bunu işitince şöyle buyurdu: “Şöyle deyin: ‘et-Tahiyyâtü lillâhi ve’s-salavâtü ve’t-tayyibât, es-selâmü aleyke eyyühe’n-nebiyyü ve rahmetullâhi ve berekâtüh, es-selâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhi’s-sâlihîn. Eşhedü enlâ ilâhe illallâh ve eşhedü enne muhammeden abdühû ve resûlüh (Bütün tahiyyeler, dualar ve güzel sözler Allah içindir. Ey Nebi! Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi senin üzerine olsun. Selam bizim üzerimize ve Allah’ın salih kullarının üzerine olsun. Şehadet ederim ki Allah’tan başka hiçbir ilah yoktur ve yine şehadet ederim ki Muhammed O’nun kulu ve resûlüdür).’ Şayet siz bunu yaparsanız, gökte ve yerdeki Allah’ın her bir salih kuluna selam vermiş olursunuz.”