1236. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهِ وَهُوَ شَاكٍ جَالِسًا، وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنِ اجْلِسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا ".
İsmâil bize tahdis etti, Mâlik bana tahdis etti; Hişâm’dan, o da babasından, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in eşi Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen] [o şöyle] dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem [bir keresinde] rahatsız olduğu bir halde (şâkin) evinde oturarak namaz kıldı. Arkasındaki bir topluluk ise ayakta namaz kıldılar. [Bunun üzerine Nebi] onlara: “Oturun!” diye işaret etti. [Namazdan] ayrılınca şöyle buyurdu: “İmam ancak kendisine uyulması (iktida edilmesi) için imam yapılmıştır. Öyleyse o rükûa vardığında siz de rükûa varın, o [başını] kaldırdığında siz de kaldırın.”