1284. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، وَمُحَمَّدٌ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَرْسَلَتِ ابْنَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ إِنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَائْتِنَا. فَأَرْسَلَ يُقْرِئُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا، فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ، فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَتَقَعْقَعُ ـ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنٌّ. فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ. فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا فَقَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
Abdân ve Muhammed bize tahdis ettiler; [onlar] dediler ki: Abdullah bize haber verdi, Âsım b. Süleymân bize haber verdi; Ebû Osmân’dan, o da şöyle dedi: Üsâme b. Zeyd radıyallâhu anhumâ bana şöyle tahdis etti: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in kızı [Zeyneb], babasına: “Oğlum can çekişiyor (kabz olunmak üzere), hemen bize gel” diye haber gönderdi. [Nebi] ona selam göndererek şöyle buyurdu: “Alan da Allah’ındır, veren de Allah’ındır. Her şey O’nun katında tayin edilmiş (müsemmâ) bir ecelledir. Öyleyse sabret ve [bunun] ecrini Allah’tan bekle.” Bunun üzerine kızı [babasına], mutlaka gelmesi için yemin verdirerek tekrar haber gönderdi. Bunun üzerine [Nebi] yanına Sa’d b. Ubâde, Muâz b. Cebel, Übey b. Ka’b, Zeyd b. Sâbit ve [beraberindeki] birtakım adamları da alarak kalktı [ve kızına gitti]. Canı [bedeninden] çekilmekte olan (takak’u) çocuk, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e kaldırılıp verildi. [Çocuğun nefes alırken hırıldayan hali] kurumuş [eski] bir su kırbası (şenn) gibi idi. [Torununun bu yürek burkan halini görünce] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in gözlerinden yaşlar boşaldı. Sa’d: “Ey Allah’ın Resulü! Bu nedir (neden ağlıyorsun)?” deyince [Nebi] şöyle buyurdu: “Bu, Allah’ın kullarının kalplerine yerleştirdiği bir merhamettir. Allah kullarından ancak merhametli (ruhamâ) olanlara merhamet eder.”