1357. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَأُمِّي، مِنَ الْمُسْتَضْعَفِينَ أَنَا مِنَ الْوِلْدَانِ، وَأُمِّي، مِنَ النِّسَاءِ.
Alî b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyân bize tahdis etti; Ubeydullah [şöyle] dedi: İbn Abbas radıyallâhu anhumâ’dan işittim; o şöyle diyordu: “Ben ve annem [Ümmü’l-Fazl], [Mekke’de kalmış olan] güçsüz bırakılmış (müstaz’afîn) kimselerdendik; ben çocuklardan (vildân), annem de kadınlardandı.”