1391. Hadis
وَعَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا أَوْصَتْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهما ـ لاَ تَدْفِنِّي مَعَهُمْ وَادْفِنِّي مَعَ صَوَاحِبِي بِالْبَقِيعِ، لاَ أُزَكَّى بِهِ أَبَدًا.
Hişâm’dan, o babasından, o da Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklen]; [Âişe], Abdullah b. ez-Zübeyr radıyallâhu anhumâ’ya şöyle vasiyet etmiştir: “Beni onların (Nebi ve arkadaşlarının) yanına [odaya] defnetme; beni Baki’de arkadaşlarımın [diğer hanımların] yanına defnet. Zira bu sebeple (oraya defnedilerek) asla temize çıkarılmak (veya övülmek) (lâ üzekkâ) istemiyorum.”