1422. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا أَبُو الْجُوَيْرِيَةِ، أَنَّ مَعْنَ بْنَ يَزِيدَ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَبِي وَجَدِّي وَخَطَبَ عَلَىَّ فَأَنْكَحَنِي وَخَاصَمْتُ إِلَيْهِ ـ وَـ كَانَ أَبِي يَزِيدُ أَخْرَجَ دَنَانِيرَ يَتَصَدَّقُ بِهَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ رَجُلٍ فِي الْمَسْجِدِ، فَجِئْتُ فَأَخَذْتُهَا فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَقَالَ وَاللَّهِ مَا إِيَّاكَ أَرَدْتُ. فَخَاصَمْتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَكَ مَا نَوَيْتَ يَا يَزِيدُ، وَلَكَ مَا أَخَذْتَ يَا مَعْنُ ".
Muhammed b. Yûsuf bize tahdis etti, İsrâîl bize tahdis etti, Ebû’l-Cüveyriye bize tahdis etti; Ma’n b. Yezîd radıyallâhu anh ona tahdis edip şöyle demiştir: “Ben, babam ve dedem [üçümüz de] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e beyat ettik. [Resûlullah] benim nikahımı kıydı ve [bir davada] ona başvurdum. [Olay şöyledir]: Babam Yezîd, sadaka olarak vermek üzere [evden] dinarlar çıkarmış ve onları mescitteki bir adamın yanına [biri gelip alsın diye] bırakmıştı. Ben gelip o paraları aldım ve [eve] kendisine getirdim. [Babam]: ‘Vallahi ben [o paraları] sana vermeyi kastetmemiştim!’ dedi. Bunun üzerine davayı [çözmesi için] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e götürdüm. O şöyle buyurdu: ‘Ey Yezîd! Sana niyet ettiğin [sadakanın sevabı] vardır. Ey Ma’n! Aldığın [para da helal olarak] senin hakkındır’.”