1510. Hadis
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ، عَنْ زَيْدٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُخْرِجُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ. وَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَكَانَ طَعَامَنَا الشَّعِيرُ وَالزَّبِيبُ وَالأَقِطُ وَالتَّمْرُ.
Muâz b. Fadâle bize tahdis etti, Ebû Ömer bize tahdis etti; Zeyd’den, o İyâz b. Abdullah b. Sa’d’dan, o da Ebû Saîd el-Hudrî’den radıyallâhu anh [naklen] şöyle dedi: “Biz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında fıtır günü (Zekâtü’l-fıtr’ı), yiyecek maddelerinden bir sa’ olarak verirdik.” Ebû Saîd dedi ki: “O zamanki yiyeceğimiz; arpa, kuru üzüm, keşk (kurutulmuş yoğurt/akit) ve hurma idi.”