1607. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، وَيَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى بَعِيرٍ، يَسْتَلِمُ الرُّكْنَ بِمِحْجَنٍ. تَابَعَهُ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنِ ابْنِ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمِّهِ.
Ahmed b. Sâlih ve Yahyâ b. Süleyman bize tahdis ettiler; dediler ki: İbn Vehb bize tahdis etti, dedi ki: Yûnus bana haber verdi; İbn Şihâb’dan, o Ubeydullah b. Abdullah’tan, o da İbn Abbâs’tan radıyallâhu anhumâ [naklen] şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Veda Haccı’nda bir deve üzerinde tavaf etti. Rükn’ü (Hacerü’l-Esved’i) bir mihcen (ucu kıvrık baston/değnek) ile istilâm ediyordu (selamlıyordu). —Derâverdî, Zührî’nin kardeşinin oğlundan, o da amcasından (naklederek) o(na/Yûnus’a) tabi olmuştur.—