1663. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ، كَتَبَ إِلَى الْحَجَّاجِ أَنْ يَأْتَمَّ، بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي الْحَجِّ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ جَاءَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ وَأَنَا مَعَهُ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ أَوْ زَالَتْ، فَصَاحَ عِنْدَ فُسْطَاطِهِ أَيْنَ هَذَا فَخَرَحَ إِلَيْهِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ الرَّوَاحَ. فَقَالَ الآنَ قَالَ نَعَمْ. قَالَ أَنْظِرْنِي أُفِيضُ عَلَىَّ مَاءً. فَنَزَلَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ حَتَّى خَرَجَ، فَسَارَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي. فَقُلْتُ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ السُّنَّةَ الْيَوْمَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ وَعَجِّلِ الْوُقُوفَ. فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ صَدَقَ.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti, Mâlik bize haber verdi; İbn Şihâb’dan, o Sâlim b. Abdullah’tan (naklen) ki; Abdulmelik b. Mervân, Haccâc’a; hac konusunda Abdullah b. Ömer’e uymasını yazdı. Arafat günü olunca İbn Ömer radıyallâhu anhumâ —ki ben de güneş meylettiği veya zevale erdiği sırada onunlaydım— geldi. Onun (Haccâc’ın) çadırının yanında: “Bu adam nerede?” diye seslendi. (Haccâc) ona çıktı. İbn Ömer: “Revâh (vakti geldi, namaza gitmeli)” dedi. (Haccâc): “Şimdi mi?” dedi. “Evet” dedi. (Haccâc): “Bana mühlet ver, üzerime su dökeyim (gusledeyim)” dedi. İbn Ömer radıyallâhu anhumâ (bineğinden) indi; nihayet Haccâc çıktı. Benimle babamın arasında yürüdü. Ben (Haccâc’a): “Eğer bugün Sünnet’e isabet etmek istiyorsan hutbeyi kısa tut ve vakfeyi (namazı) acele yap” dedim. İbn Ömer: “O (Sâlim) doğru söyledi” dedi.