1688. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو جَمْرَةَ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ الْمُتْعَةِ، فَأَمَرَنِي بِهَا، وَسَأَلْتُهُ عَنِ الْهَدْىِ، فَقَالَ فِيهَا جَزُورٌ أَوْ بَقَرَةٌ أَوْ شَاةٌ أَوْ شِرْكٌ فِي دَمٍ قَالَ وَكَأَنَّ نَاسًا كَرِهُوهَا، فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ إِنْسَانًا يُنَادِي حَجٌّ مَبْرُورٌ، وَمُتْعَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ. فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَقَالَ آدَمُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ وَغُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ عُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ، وَحَجٌّ مَبْرُورٌ.
İshak b. Mansûr bize tahdis etti, en-Nadr bize haber verdi, Şu’be bize haber verdi, Ebû Cemre bize tahdis etti; dedi ki: İbn Abbâs’a radıyallâhu anhumâ müt’a (temettu haccı) hakkında sordum. Bana onu emretti. Ona hedy (kurbanlığı) hakkında sordum. Dedi ki: “Onda (temettuda kurban olarak) bir deve, veya bir sığır, veya bir koyun, veya bir kan(lı kurban)da ortaklık vardır.” (Ravi Ebû Cemre devamla) dedi ki: İnsanlar sanki bunu (temettu haccını) kerih görüyorlardı. Bunun üzerine uyudum ve rüyamda sanki bir insan: “Mebrur bir hac ve kabul olunmuş bir müt’a (temettu)!” diye sesleniyordu. İbn Abbâs’a geldim ve (rüyamı) ona anlattım. “Allahu Ekber! (Bu), Ebu’l-Kâsım’ın sallallâhu aleyhi ve sellem sünnetidir” dedi. (Buhârî dedi ki): Âdem, Vehb b. Cerîr ve Gunder; Şu’be’den (yaptıkları nakilde rüyadaki ifadeyi): “Kabul olunmuş bir umre ve mebrur bir hac” (şeklinde rivayet ettiler).