1694. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، وَمَرْوَانَ، قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْهَدْىَ وَأَشْعَرَ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ.
Ahmed b. Muhammed bize tahdis etti, Abdullah bize haber verdi, Ma’mer bize haber verdi; Zührî’den, o Urve b. Zübeyr’den, o da Misver b. Mahreme ve Mervan’dan [naklen]; dediler ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Hudeybiye zamanı ashabından binden fazla (kişi) ile Medine’den çıktı. Zülhuleyfe’ye vardıklarında Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem hedy’e (kurbanlığa) gerdanlık taktı (taklid yaptı) ve iş’âr yaptı (hörgücünü çizip kanattı). Ve umre için ihrama girdi.