1720. Hadis
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ، وَلاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ، حَتَّى إِذَا دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ يَحِلُّ. قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ فَدُخِلَ عَلَيْنَا يَوْمَ النَّحْرِ بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقِيلَ ذَبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَزْوَاجِهِ. قَالَ يَحْيَى فَذَكَرْتُ هَذَا الْحَدِيثَ لِلْقَاسِمِ. فَقَالَ أَتَتْكَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ.
Hâlid b. Mahled bize tahdis etti, Süleyman bize tahdis etti; dedi ki: Yahyâ bana tahdis etti; dedi ki: Amre bana tahdis etti; dedi ki: Âişe’yi radıyallâhu anhâ şöyle derken işittim: Zilkade’den beş (gün) kalmışken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte çıktık. Ve hacdan başka bir şey (yapacağımızı) düşünmüyorduk (Niyetimiz sadece hacdı). Nihayet Mekke’ye yaklaştığımız zaman Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem; yanında hedy (kurbanlık) bulunmayan kimsenin, Beyt’i tavaf ettiği zaman ihramdan çıkmasını (helal olmasını) emretti. Âişe radıyallâhu anhâ dedi ki: Nahr (kurban) günü yanımıza sığır eti girdi (getirildi). “Bu nedir?” dedim. “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem zevceleri adına (kurban) kesti” denildi. Yahyâ dedi ki: Ben bu hadisi el-Kâsım’a zikrettim (anlattım). “Sana hadisi olduğu gibi (tastamam) getirmiş” dedi.