1746. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ وَبَرَةَ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ مَتَى أَرْمِي الْجِمَارَ قَالَ إِذَا رَمَى إِمَامُكَ فَارْمِهْ. فَأَعَدْتُ عَلَيْهِ الْمَسْأَلَةَ، قَالَ كُنَّا نَتَحَيَّنُ، فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ رَمَيْنَا.
Ebû Nuaym bize tahdis etti, Mis’ar bize tahdis etti; Webere’den (naklen) dedi ki: İbn Ömer’e radıyallâhu anhumâ: “Cemreleri ne zaman atayım?” diye sordum. “İmamın (emir) attığı zaman sen de at” dedi. Soruyu ona tekrar sordum. (Bu sefer) şöyle dedi: “Biz (zavali) kollardık. Güneş zevale erince (batıya meyletmeye başlayınca) atardık.”