1760. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رُخِّصَ لِلْحَائِضِ أَنْ تَنْفِرَ إِذَا أَفَاضَتْ. قَالَ وَسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّهَا لاَ تَنْفِرُ. ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ بَعْدُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ لَهُنَّ.
Müslim bize tahdis etti, Vüheyb bize tahdis etti; İbn Tâvus’tan, o babasından [Tâvus’tan], o da İbn Abbâs’tan radıyallâhu anhumâ [naklen]; şöyle dedi: “(İfâza) tavafını yaptıktan sonra hayız olan kadına (Mekke’den) ayrılıp yola çıkması için ruhsat verildi.” [Tâvus] şöyle dedi: Başlangıçta İbn Ömer’i; “O (kadın) yola çıkamaz” derken işitmiştim. Ancak daha sonra onu; “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onlara ruhsat verdi” derken işittim.