1813. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حِينَ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ، ثُمَّ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ نَظَرَ فِي أَمْرِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ. فَالْتَفَتَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْحَجَّ مَعَ الْعُمْرَةِ، ثُمَّ طَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا، وَرَأَى أَنَّ ذَلِكَ مُجْزِيًا عَنْهُ، وَأَهْدَى.
İsmâil bize tahdis etti, Mâlik bize tahdis etti; Nâfi’den [naklen]: Abdullah b. Ömer radıyallâhu anhumâ (İbnü’z-Zübeyr dönemindeki) fitne sırasında Mekke’ye umre için çıktığında şöyle dedi: “Eğer Beyt’i (ziyaret etmekten) alıkonulursam, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’le birlikte yaptığımız gibi yaparız.” Bu yüzden umre için telbiye getirdi [ihrama girdi]; zira Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Hudeybiye yılında umre için telbiye getirmişti. Sonra Abdullah b. Ömer durumu(nu) tekrar değerlendirdi ve: “Bu ikisinin [hac ve umrenin] hükmü (bu durumda) birdir!” dedi. Ardından ashabına dönerek şöyle dedi: “Şüphesiz bu ikisinin hükmü birdir; şahit olun ki ben umremle birlikte [kendime] haccı da vacip kıldım [niyet ettim].” Sonra her ikisi [hac ve umre] için tek bir tavaf yaptı ve bunun kendisi için yeterli [müczî] olduğunu kabul etti; (ayrıca) kurbanını kesti.