1867. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَحْوَلُ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمَدِينَةُ حَرَمٌ، مِنْ كَذَا إِلَى كَذَا، لاَ يُقْطَعُ شَجَرُهَا، وَلاَ يُحْدَثُ فِيهَا حَدَثٌ، مَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ".
Ebû’n-Nu’mân bize tahdis etti, Sâbit b. Yezîd bize tahdis etti, Âsım Ebû Abdurrahman el-Ahvel bize tahdis etti; Enes radıyallâhu anh’tan, [o da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklen]; şöyle buyurdu: “Medine, şuradan şuraya kadar haram (sit alanı/mukaddes bölge)dır. (Bu sınırlar dahilinde) ağacı kesilmez ve orada (dine aykırı) bir hadis (bid’at/kötülük) çıkarılmaz. Kim orada (dine aykırı) bir hadis çıkarırsa (veya bir suçluyu barındırırsa), Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun!”