93. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ، فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي فَقَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم نَبِيًّا، فَسَكَتَ.
Ebu'l-Yeman bize tahdis etti, dedi ki: Şuayb bize haber verdi; Zühri'den; [o] dedi ki: Enes b. Malik bana haber verdi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [hucresinden] çıktı. Abdullah b. Huzafe kalktı ve: “Babam kimdir?” dedi. [Nebi]: “Baban Huzafe'dir” buyurdu. Sonra “Bana sorun!” demeyi çoğalttı (tekrarladı). Bunun üzerine Ömer dizleri üzerine çöktü ve: “Rab olarak Allah'tan, din olarak İslam'dan ve Nebi olarak Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'den razı olduk” dedi. Bunun üzerine [Nebi] sustu.