1904. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الزَّيَّاتِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَالَ اللَّهُ كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ إِلاَّ الصِّيَامَ، فَإِنَّهُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ. وَالصِّيَامُ جُنَّةٌ، وَإِذَا كَانَ يَوْمُ صَوْمِ أَحَدِكُمْ، فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَصْخَبْ، فَإِنْ سَابَّهُ أَحَدٌ، أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي امْرُؤٌ صَائِمٌ. وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ، لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ، وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ فَرِحَ بِصَوْمِهِ ".
İbrâhim b. Mûsâ bize tahdis etti, Hişâm b. Yûsuf bize haber verdi; İbn Cüreyc’den; şöyle demiştir: Atâ [b. Ebû Rebâh] bana haber verdi; Ebû Sâlih ez-Zeyyât’tan, o da Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’tan şöyle derken işitmiş: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah [Teâlâ] buyurdu ki: ‘Âdemoğlunun her ameli kendisi içindir; ancak oruç müstesna. Çünkü o Benim içindir ve onun mükâfatını Ben veririm.’ Oruç bir cünnedir (kalkandır). Sizden biriniz oruçlu olduğu gün refes (çirkin söz) söylemesin ve yashab (bağırıp çağırmasın). Eğer biri ona söver veya onunla dövüşürse: ‘Ben oruçlu bir kimseyim’ desin. Muhammed’in canı elinde olan [Allah]’a yemin olsun ki; oruçlunun ağzındaki hulûf (koku), Allah katında misk kokusundan daha hoştur. Oruçlunun ferahlayacağı iki sevinci vardır: İftar ettiğinde (bir) sevinir; Rabbine kavuştuğunda da tuttuğu orucu (ve sevabı) ile sevinir.”