1930. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَأَبِي، بَكْرٍ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُدْرِكُهُ الْفَجْرُ {جُنُبًا} فِي رَمَضَانَ، مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُ.
Ahmed b. Sâlih bize tahdis etti, İbn Vehb bize tahdis etti, Yûnus bize tahdis etti; İbn Şihâb’dan, o Urve [b. ez-Zübeyr] ve Ebû Bekir [b. Abdurrahman]’dan; Âişe radıyallâhu anhâ şöyle demiştir: Ramazan’da, (uykuda) ihtilam (hülüm) olmaksızın (hanımıyla münasebetinden dolayı) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in cünüp (cünub) olarak fecir vaktine ulaştığı olurdu. Bunun üzerine o, gusleder ve orucuna devam ederdi.