1940. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ، يَسْأَلُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَكُنْتُمْ تَكْرَهُونَ الْحِجَامَةَ لِلصَّائِمِ قَالَ لاَ. إِلاَّ مِنْ أَجْلِ الضَّعْفِ. وَزَادَ شَبَابَةُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Âdem b. Ebû İyâs bize tahdis etti, Şu’be bize tahdis etti; dedi ki: Sâbit el-Bünânî’yi, Enes b. Mâlik radıyallâhu anh’a: “Sizler oruçlu için hicâme (hacamat) yaptırmayı kerih görür müydünüz?” diye sorarken işittim. [Enes]: “Hayır, sadece (insanı) zayıf düşürmesi sebebiyle [kerih görürdük]” dedi. Şebâbe [b. Sevvâr], Şu’be’den [naklederek]: “(Bu durum) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in zamanında (böyleydi)” [ibaresini] ziyâde etti.