1948. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ، فَصَامَ حَتَّى بَلَغَ عُسْفَانَ، ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَرَفَعَهُ إِلَى يَدَيْهِ لِيُرِيَهُ النَّاسَ فَأَفْطَرَ، حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ، وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَدْ صَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَفْطَرَ، فَمَنْ شَاءَ صَامَ، وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَ.
Mûsâ b. İsmâil bize tahdis etti, Ebû Avâne bize tahdis etti; Mansûr’dan, [o] Mücâhid’den, [o] Tâvûs’tan, o da İbn Abbâs radıyallâhu anhumâ’dan [naklen]; şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Medine’den Mekke’ye doğru yola çıktı. Usfân mevkiine ulaşıncaya kadar oruç tuttu. Sonra bir su istedi; insanlar kendisini görsünler (ve onlar da ruhsattan faydalansınlar) diye [kabı] ellerine kaldırıp [onlara gösterdi] ve orucunu açtı (iftar etti). Mekke’ye varıncaya kadar da [o seferde bir daha] oruç tutmadı. Bu [hadise] Ramazan’da [vaki oldu]. İbn Abbâs: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem (seferde iken hem) oruç tutmuş (hem de) iftar etmiştir. Öyleyse dileyen oruç tutsun, dileyen tutmasın (iftar etsin)” derdi.