1949. Hadis
حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَرَأَ فِدْيَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ. قَالَ هِيَ مَنْسُوخَةٌ.
Ayyâş bize tahdis etti, Abdülâ’lâ bize tahdis etti, Ubeydullah bize tahdis etti; Nâfi’den, o da İbn Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklen]; { فِدْيَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ } “Ona (oruca) güç yetiremeyenlere bir fidye (fidye) [ki o da] bir yoksulu doyurmak (ta’mu miskîn) borcu vardır” {el-Bakara, 184} [mealindeki ayeti] okumuş ve: “Bu [hüküm] mensûhtur (hükmü kaldırılmıştır)” demiştir.