1955. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، وَهُوَ صَائِمٌ، فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ قَالَ لِبَعْضِ الْقَوْمِ " يَا فُلاَنُ قُمْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَمْسَيْتَ. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَوْ أَمْسَيْتَ. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". قَالَ إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". فَنَزَلَ فَجَدَحَ لَهُمْ، فَشَرِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " إِذَا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا، فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ".
İshak el-Vâsıtî bize tahdis etti, Hâlid bize tahdis etti; eş-Şeybânî’den, o da Abdullah b. Ebû Evfâ radıyallâhu anh’tan [naklen]; şöyle demiştir: Bir seferde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikteydik ve kendisi oruçluydu. Güneş battığı vakit (kafiledeki) birine: “Ey falanca! Kalk da bizim için [savîk’i (kavrulmuş arpa ununu) suyla] karıştır (icedah)!” buyurdu. O kişi: “Ey Allah’ın Resûlü! Akşamı biraz daha bekleseydin (lev emseyte)!” dedi. [Nebi]: “İn de bizim için karıştır!” buyurdu. O kişi yine: “Ey Allah’ın Resûlü! Akşamı biraz daha bekleseydin!” dedi. [Nebi]: “İn de bizim için karıştır!” buyurdu. O kişi [ısrarla]: “Hâlâ üzerinizde gündüzün (aydınlığı) var” dedi. [Nebi yine]: “İn de bizim için karıştır!” buyurdu. Bunun üzerine o kişi indi ve onlar için (savîk’i) karıştırdı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onu içti, sonra: “Gecenin şuradan (doğudan) yöneldiğini gördüğünüz vakit, oruçlu olan kimse iftar etmiş (orucunu açmış) olur” buyurdu.