1967. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُوَاصِلُوا، فَأَيُّكُمْ أَرَادَ أَنْ يُوَاصِلَ فَلْيُوَاصِلْ حَتَّى السَّحَرِ ". قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ، يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ، إِنِّي أَبِيتُ لِي مُطْعِمٌ يُطْعِمُنِي وَسَاقٍ يَسْقِينِ ".
İbrahim b. Hamza bize tahdis etti, İbn Ebû Hâzim bize tahdis etti; Yezîd’den, [o] Abdullah b. Habbâb’dan, o da Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh’tan [naklen]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiş: “(İftar etmeksizin orucu birbirine ekleyerek) visâl (visâl) yapmayın. Eğer sizden kim visâl yapmak isterse, seher (vaktine) kadar visâl yapsın.” Onlar (Ashâb): “Ey Allah’ın Resûlü! Sen visâl yapıyorsun” dediler. [Nebi] buyurdu ki: “Ben sizin haliniz (hey’etüküm) üzere değilim; zira ben, (Rabbim katında) beni yediren bir yediricim ve beni içiren bir içiricim olduğu halde gecelerim.”