2088. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً، أَقَامَ سِلْعَةً، وَهُوَ فِي السُّوقِ، فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا مَا لَمْ يُعْطَ، لِيُوقِعَ فِيهَا رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَنَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً }
Amr b. Muhammed bize tahdis etti, Huşeym bize tahdis etti, el-Avvâm bize haber verdi; İbrâhim b. Abdurrahman’dan, o da Abdullah b. Ebû Evfâ radıyallâhu anh’tan [naklen]; şöyle demiştir: Bir adam çarşıda (sûk) iken bir malı (sil’a) [satışa] arz etmiş ve Müslümanlardan birini ona [o malın içine/tuzağına] düşürmek (liyûki’a) için, ona verilmediği halde [o mal için kendisine şu kadar] verildiğine dair Allah adına yemin etmişti. Bunun üzerine: { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً } “Şüphesiz Allah’ın ahdine ve kendi yeminlerine karşılık az bir değer satın alanlar...” [Âl-i İmrân: 77] ayeti nazil oldu.