2107. Hadis
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمُتَبَايِعَيْنِ بِالْخِيَارِ فِي بَيْعِهِمَا، مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا، أَوْ يَكُونُ الْبَيْعُ خِيَارًا ". قَالَ نَافِعٌ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا اشْتَرَى شَيْئًا يُعْجِبُهُ فَارَقَ صَاحِبَهُ.
Sadaka [b. el-Fadl] bize tahdis etti, Abdülvehhâb [es-Sekafî] bize haber verdi; Yahyâ [b. Saîd]’den, [o] Nâfi’den, o da İbn Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklen]; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [şöyle] buyurdu: “Alışveriş yapan iki taraf (mütabâyı’âni), birbirlerinden ayrılmadıkları sürece yahut alışveriş ‘muhayyerlik şartıyla’ yapılmışsa (bey’u hıyâr), [akdi feshetme hususunda] muhayyerdirler [seçme hakkına sahiptirler] (bi’l-hiyâri).” Nâfi’ şöyle demiştir: İbn Ömer, hoşuna giden bir şeyi satın aldığında [akdin kesinleşmesi için] ortağından (satıcıdan) ayrılırdı (oradan uzaklaşırdı).