2137. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّاسَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَبْتَاعُونَ جِزَافًا ـ يَعْنِي الطَّعَامَ ـ يُضْرَبُونَ أَنْ يَبِيعُوهُ فِي مَكَانِهِمْ حَتَّى يُؤْوُوهُ إِلَى رِحَالِهِمْ.
Yahyâ b. Bukeyr bize tahdis etti, el-Leys [b. Sa’d] bize tahdis etti; Yûnus’tan, [o] İbn Şihâb’dan; o da Sâlim b. Abdullah’tan, o da İbn Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklen] şöyle haber verdiğini işitmiş: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in zamanında insanların gıda maddelerini (taâm) [ölçmeden] tahminen/götürü usulü (cizâfen) satın aldıklarını gördüm. Satın aldıkları gıdayı kendi konakladıkları yere/yüklerine (rihâl) götürünceye kadar satın aldıkları o yerde [tekrar] satmaları sebebiyle dövülüyorlardı [cezalandırılıyorlardı] (yudrabûne).”