2140. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ، وَلاَ تَنَاجَشُوا، وَلاَ يَبِيعُ الرَّجُلُ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلاَ يَخْطُبُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ، وَلاَ تَسْأَلُ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَكْفَأَ مَا فِي إِنَائِهَا.
Alî b. Abdullah bize tahdis etti, [o] dedi ki: Süfyân bize tahdis etti, [o] dedi ki: Zührî bize tahdis etti. [O] Saîd b. el-Müseyyeb’den; [o da] Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem; şehirli bir kimsenin köylü adına satış yapmasını yasakladı. [Ayrıca buyurdu ki:] ‘Neciş (müşteriyi kızıştırmak için fiyat artırma) yapmayın. Bir kimse [din] kardeşinin satışı üzerine satış yapmasın ve [din] kardeşinin dünürlüğü üzerine dünürlük yapmasın. Bir kadın da, [din] kız kardeşinin kabındakini kendi kabına çevirmek için onun boşanmasını istemesin.’”