2212. Hadis
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ فَرْقَدٍ، قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ {وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ} أُنْزِلَتْ فِي وَالِي الْيَتِيمِ الَّذِي يُقِيمُ عَلَيْهِ، وَيُصْلِحُ فِي مَالِهِ، إِنْ كَانَ فَقِيرًا أَكَلَ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ.
İshâk bize tahdis etti, [o] dedi ki: İbn Nümeyr bize tahdis etti. [O] Hişâm’dan [nakletti]. Muhammed bana tahdis etti, [o] dedi ki: Osmân b. Farkad’ı [şöyle] derken işitmiş: Hişâm b. Urve’yi, babasından [naklederek] tahdis ederken işitmiş; [o da] Âişe radıyallâhu anhâ’nın şöyle dediğini işitmiş: “{ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } “Zengin olan iffetli davransın (tenezzül etmesin), fakir olan ise örfe uygun (bi’l-ma’rûf) olarak yesin” [ayeti] (Nisâ, 6); yetimin işlerini yürüten ve onun malını ıslah eden (yöneten) veli hakkında nazil olmuştur. Eğer [bu veli] fakir ise, [yetimin malından] örfe uygun olarak yer.”