2211. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدٌ أُمُّ مُعَاوِيَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ سِرًّا قَالَ " خُذِي أَنْتِ وَبَنُوكِ مَا يَكْفِيكِ بِالْمَعْرُوفِ ".
Ebû Nuaym bize tahdis etti, [o] dedi ki: Süfyân bize tahdis etti. [O] Hişâm’dan; [o] Urve’den; [o da] Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklederek] şöyle dedi: Muâviye’nin annesi Hind, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e: “Ebû Süfyân çok cimri bir adamdır; onun malından gizlice almamda bana bir vebal var mıdır?” diye sordu. [Resûlullah]: “Sen ve çocukların için örfe uygun (bi’l-ma’rûf) olarak yetecek kadarını al” buyurdu.