2228. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ فِي السَّبْىِ صَفِيَّةُ، فَصَارَتْ إِلَى دَحْيَةَ الْكَلْبِيِّ، ثُمَّ صَارَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Süleymân b. Harb bize tahdis etti, [o] dedi ki: Hammâd b. Zeyd bize tahdis etti. [O] Sâbit’den; [o] Enes radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: “Esirler arasında Safiyye de vardı. [Önce] Dihye el-Kelbî’nin payına düştü, sonra [bedeli ödenerek] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e geçti.”