139. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عَرَفَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالشِّعْبِ نَزَلَ فَبَالَ، ثُمَّ تَوَضَّأَ وَلَمْ يُسْبِغِ الْوُضُوءَ. فَقُلْتُ الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ ". فَرَكِبَ، فَلَمَّا جَاءَ الْمُزْدَلِفَةَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ، فَأَسْبَغَ الْوُضُوءَ، ثُمَّ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ، ثُمَّ أَنَاخَ كُلُّ إِنْسَانٍ بَعِيرَهُ فِي مَنْزِلِهِ، ثُمَّ أُقِيمَتِ الْعِشَاءُ فَصَلَّى وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا.
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti; Malik’ten; [o] Musa b. Ukbe’den; [o] İbn Abbas’ın mevlası Kureyb’den; [o] Üsame b. Zeyd’den [naklen] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Arafat’tan ayrıldı (döndü). Şi’b (dağ yolu) denilen yere vardığında indi ve bevletti (küçük abdestini yaptı). Sonra abdest aldı fakat abdesti isbağ etmedi (az su kullandı). Dedim ki: “Namaz(ı kılacak mıyız) Ey Allah’ın Resulü?” [Nebi]: “Namaz önündedir (ileridedir)” buyurdu. Sonra bindi. Müzdelife’ye gelince indi ve abdest aldı. Bu kez abdesti isbağ etti (tam/bolca aldı). Sonra namaz için kamet getirildi ve akşam namazını kıldı. Sonra her insan devesini kendi menziline (konak yerine) çöktürdü. Sonra yatsı için kamet getirildi ve [yatsıyı da] kıldı. İkisi arasında (başka) namaz kılmadı.