140. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ، مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ بِلاَلٍ ـ يَعْنِي سُلَيْمَانَ ـ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ، فَمَضْمَضَ بِهَا وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ، فَجَعَلَ بِهَا هَكَذَا، أَضَافَهَا إِلَى يَدِهِ الأُخْرَى، فَغَسَلَ بِهِمَا وَجْهَهُ، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ، فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُمْنَى، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ، فَغَسَلَ بِهَا يَدَهُ الْيُسْرَى، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً مِنْ مَاءٍ فَرَشَّ عَلَى رِجْلِهِ الْيُمْنَى حَتَّى غَسَلَهَا، ثُمَّ أَخَذَ غَرْفَةً أُخْرَى، فَغَسَلَ بِهَا رِجْلَهُ ـ يَعْنِي الْيُسْرَى ـ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ.
Muhammed b. Abdurrahim bize tahdis etti, dedi ki: Ebu Seleme el-Huzai Mansur b. Seleme bize haber verdi, dedi ki: İbn Bilal -yani Süleyman- bize haber verdi; Zeyd b. Eslem’den; [o] Ata b. Yesar’dan; [o] İbn Abbas’tan [naklen] ki; İbn Abbas abdest aldı. Yüzünü [önce] yıkadı [sayılmadı, abdesti anlatıyor]. Sonra bir avuç su aldı, onunla mazmaza (ağıza su verdi) ve istinşak (burna su çekti) yaptı. Sonra bir avuç su (daha) aldı. Şöyle yaptı: Onu (o avucunu) diğer eline ekledi (birleştirdi). O ikisiyle yüzünü yıkadı. Sonra bir avuç su aldı, onunla sağ elini yıkadı. Sonra bir avuç su aldı, onunla sol elini yıkadı. Sonra başını meshetti. Sonra bir avuç su aldı, onu sağ ayağının üzerine serpti (döktü), nihayet onu yıkadı. Sonra başka bir avuç (daha) aldı, onunla ayağını -yani solunu- yıkadı. Sonra: “Ben Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i işte böyle abdest alırken gördüm” dedi.