178. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُنْذِرٍ أَبِي يَعْلَى الثَّوْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدٍ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً، فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " فِيهِ الْوُضُوءُ ". وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنِ الأَعْمَشِ.
Kuteybe b. Said bize tahdis etti, dedi ki: Cerir bize tahdis etti; A’meş’ten; Münzir Ebu Ya’la es-Sevri’den; Muhammed İbnü’l-Hanefiyye’den [naklen] dedi ki: Ali şöyle dedi: “Ben mezisi çok akan bir kimseydim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e (bu konuyu) sormaktan utandım. Mikdad b. el-Esved’e (sormasını) emrettim, o da sordu. (Resûlullah) şöyle buyurdu: ‘Onda (mezi akıntısında) abdest gerekir.’” Şu’be bunu A’meş’ten rivayet etmiştir.