216. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ، فَسَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قُبُورِهِمَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يُعَذَّبَانِ، وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ "، ثُمَّ قَالَ " بَلَى، كَانَ أَحَدُهُمَا لاَ يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ، وَكَانَ الآخَرُ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ". ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَكَسَرَهَا كِسْرَتَيْنِ، فَوَضَعَ عَلَى كُلِّ قَبْرٍ مِنْهُمَا كِسْرَةً. فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ تَيْبَسَا أَوْ إِلَى أَنْ يَيْبَسَا ".
Osman bize tahdis etti, dedi ki: Cerir bize tahdis etti; Mansur’dan, Mücahid’den, İbn Abbas’tan [naklen]; dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Medine veya Mekke bahçelerinden bir bahçeye uğradı. Kabirlerinde azap gören iki insanın sesini işitti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: “Azap görüyorlar. (Halbuki) büyük bir şeyden dolayı azap görmüyorlar.” Sonra buyurdu ki: “Bilakis! Onlardan biri idrarından sakınmazdı (korunmazdı). Diğeri ise koğuculuk (nemime) yapardı.” Sonra bir hurma dalı istedi, onu iki parçaya böldü ve her bir kabrin üzerine bir parça koydu. Kendisine: “Ey Allah’ın Resûlü, bunu niçin yaptın?” denildi. Buyurdu ki: “Bunlar kurumadığı sürece belki onlardan (azap) hafifletilir.”