226. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ كَانَ أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ يُشَدِّدُ فِي الْبَوْلِ وَيَقُولُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَ أَحَدِهِمْ قَرَضَهُ. فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَيْتَهُ أَمْسَكَ، أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا.
Muhammed b. Ar’ara bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Mansur’dan, Ebu Vail’den [naklen], dedi ki: Ebu Musa el-Eş’ari idrar konusunda (temizlikte) çok titiz davranır ve derdi ki: “İsrailoğulları, onlardan birinin elbisesine (idrar) isabet ettiğinde onu keserdi.” Huzeyfe dedi ki: “Keşke o (bu titizliği) bıraksa. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir kavmin çöplüğüne geldi ve ayakta idrarını yaptı.”