2304. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ الْمُعْتَمِرَ، أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَتْ لَهُمْ غَنَمٌ تَرْعَى بِسَلْعٍ، فَأَبْصَرَتْ جَارِيَةٌ لَنَا بِشَاةٍ مِنْ غَنَمِنَا مَوْتًا، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا بِهِ، فَقَالَ لَهُمْ لاَ تَأْكُلُوا حَتَّى أَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، أَوْ أُرْسِلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَنْ يَسْأَلُهُ. وَأَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَاكَ، أَوْ أَرْسَلَ، فَأَمَرَهُ بِأَكْلِهَا. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَيُعْجِبُنِي أَنَّهَا أَمَةٌ، وَأَنَّهَا ذَبَحَتْ. تَابَعَهُ عَبْدَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ.
İshâk b. İbrâhîm bize tahdis etti, Mu’temir’den işitti. [O] Ubeydullah’tan bize haber verdi. [O] Nâfi’den; [o] İbn Ka’b b. Mâlik’in babasından [naklederek] şöyle tahdis ettiğini işitmiş: Onların Sel’ [dağı] civarında otlayan koyunları vardı. Bizim bir cariyemiz, koyunlarımızdan birinin ölmek üzere olduğunu fark edince hemen bir taşı kırıp [hayvanı] onunla kesti. [Ka’b b. Mâlik]: “Ben Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e soruncaya —veya soracak birini gönderinceye— kadar ondan yemeyin” dedi. [Sonra] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e sordu —veya birini gönderdi—; [Resûlullah] da onun yenilmesini emretti. Ubeydullah: “Onun bir cariye olmasına rağmen [böyle akıllıca davranıp] kesmesi hoşuma gitti” dedi. Abde de Ubeydullah’tan [naklederek] buna mütâbaat etmiştir.