2363. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا رَجُلٌ يَمْشِي فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ، فَنَزَلَ بِئْرًا فَشَرِبَ مِنْهَا، ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا هُوَ بِكَلْبٍ يَلْهَثُ، يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا مِثْلُ الَّذِي بَلَغَ بِي فَمَلأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ، ثُمَّ رَقِيَ، فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ أَجْرًا قَالَ " فِي كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ ". تَابَعَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَالرَّبِيعُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ.
Abdullah b. Yûsuf bize tahdis etti, [o] dedi ki: Mâlik bize haber verdi. [O] Sümey’den; [o] Ebû Sâlih’ten; [o da] Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir adam yolda yürürken susuzluğu şiddetlendi. Bir kuyu bulup içine indi ve su içti. Dışarı çıktığında, susuzluktan dolayı toprağı yalayan ve soluyan bir köpek gördü. [Adam kendi kendine]: ‘Bu hayvan da tıpkı benim gibi susuzluk çekmiş’ dedi. Hemen kuyunun içine [tekrar] inip mestini suyla doldurdu, onu ağzıyla tutarak yukarı çıktı ve köpeği suladı. Allah onun bu davranışından hoşnut oldu (şekera) ve onu bağışladı.” [Sahabiler]: “Ey Allah’ın Resûlü! Hayvanlara [yaptığımız iyiliklerde] bizim için bir ecir var mıdır?” diye sordular. [Resûlullah]: “Her canlı varlık (kebid-i ratbe) için [yapılan iyilikte] bir ecir vardır” buyurdu. Hammâd b. Seleme ve er-Rebî’ b. Müslim, Muhammed b. Ziyâd’dan [naklederek] buna mütâbaat etmişlerdir.