2364. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الْكُسُوفِ، فَقَالَ " دَنَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ أَىْ رَبِّ، وَأَنَا مَعَهُمْ فَإِذَا امْرَأَةٌ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ تَخْدِشُهَا هِرَّةٌ قَالَ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالُوا حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا ".
İbn Ebî Meryem bize tahdis etti, [o] dedi ki: Nâfi’ b. Ömer bize tahdis etti. [O] İbn Ebî Müleyke’den; [o da] Ebû Bekir’in kızı Esmâ radıyallâhu anhumâ’dan [naklederek şöyle] dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem küsuf (güneş tutulması) namazı kıldı ve şöyle buyurdu: “Cehennem ateşi bana o kadar yaklaştı ki: ‘Ey Rabbim! Ben de mi onlarla beraberim (oraya gireceğim)?’ dedim. [O sırada] bir kadın gördüm —sanırım [ravi] şöyle dedi— bir kedi onu tırmalıyordu. [Nebi]: ‘Bu [kadının] durumu nedir?’ diye sordu. [Melekler]: ‘Bu kadın bir kediyi ölünceye kadar aç bırakarak hapsetti’ dediler.”