2397. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ وَيَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ". فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنَ الْمَغْرَمِ قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ ".
Ebû’l-Yemân bize tahdis etti, [o] dedi ki: Şuayb bize haber verdi. [O] Zührî’den [nakletti]. (H) İsmâîl bize tahdis etti, [o] dedi ki: Kardeşim bana Süleymân’dan; [o] Muhammed b. Ebî Atîk’ten; [o] İbn Şihâb’dan; [o] Urve’den [nakletti]. Âişe radıyallâhu anhâ ona [şöyle] haber vermiş: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namazda şöyle dua ederdi: “Allah’ım! Günahtan ve borç yükünden (magrem) Sana sığınırım.” Birisi ona: “Ey Allah’ın Resûlü! Borçtan ne kadar da çok Allah’a sığınıyorsun?” dedi. [Resûlullah]: “Şüphesiz insan borçlandığı zaman konuşur ama yalan söyler; söz verir ama sözünde durmaz” buyurdu.