2466. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا رَجُلٌ بِطَرِيقٍ، اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ، ثُمَّ خَرَجَ، فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَ مِنِّي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ، فَمَلأَ خُفَّهُ مَاءً، فَسَقَى الْكَلْبَ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لأَجْرًا فَقَالَ " فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ ".
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti. [O] Mâlik’ten; [o] Ebû Bekir’in azatlısı Sümey’den; [o] Ebû Sâlih es-Semmân’dan; [o da] Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’dan [naklederek] şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir adam yolda [giderken] susuzluğu şiddetlendi. Bir kuyu bulup içine indi ve su içti. Dışarı çıktığında, susuzluktan dolayı toprağı yalayan ve soluyan bir köpek gördü. Adam: ‘Bu köpek de tıpkı benim gibi susuzluk çekmiş’ dedi ve kuyuya [tekrar] inip mestini suyla doldurdu. Sonra köpeği suladı. Allah onun bu davranışından hoşnut oldu ve onu bağışladı.” [Sahabiler]: “Ey Allah’ın Resûlü! Hayvanlara [yaptığımız iyiliklerde] bizim için bir ecir var mıdır?” diye sordular. [Resûlullah]: “Her canlı varlık (zâti kebid-i ratbe) için [yapılan iyilikte] bir ecir vardır” buyurdu.